در سال های اخیر سعی بسیاری مخصوصا از سوی فرهنگستان زبان و ادب پارسی در پالایش زبان از کلمات وواژه های بیگانه شده است - به کار گیری کلماتی مثل نما بر به جای فاکس -بالگرد به جای هلی کوپتر رایانه به جای کامپیوتر و... در این جهت بوده است.برای آنکه آب در هاون نکوبیم باید در نظر داشت که:

۱-مبنای شکل گیری واژه در زبان قبول عام است ویا عمومیت یا فتن واژه-تمامی کلمات موجود در هر زبان بعد از رایج شدن در عرصه ی آن زبان جزیی از آن میشوند.به یاد داشته باشیم شکل دهنده ی زبان

عمومیت یافتن کلمات است به همین دلیل هر واژه مربوط به هر زبانی وقتی به زبان دیگر راه یافت و رایج شد جزیی از آن زبان خواهد بود ودیگر بیگانه نیست

۲-بیشتر کلماتی که ما سعی بر پالایش ویا جایگزینی آنها داریم مربوط به اختراعات هستندکه مخترعان نام خود ویا نآم مورد علاقه ی خود را بر آن میگذارند تغییر در این کلمات بی احترامی به مخترع است واز طرفی برخی زبان ها ظرفیت نام مناسب برای این واژه ها را ندارند

  ۳- یک زبان پویا میتواند واژه های بیگانه را شکل بومی ببخشد ودر خدمت خود بگیرد همانگونه که کلمات عربی -ترکی-مغولی و...که از گذشته وارد زبان فارسی شده اند امروزه کلمات فارسی به حساب می آیند ودر ساختار زبان فارسی شکل فارسی گرفته اند گر چه پالایش آنها نیز امکان پذیر است ولی این لطمه به زبان است مثلا برای پالایش زبان فارسی از کلمات عربی با تکیه بر عواملی مثل عوامل زیر میتوان اقدام کرد:

الف-مختص بودن حروف پ-ژ -گ وچ به زبان فارسی

ب-مختص بودن هشت حرف ث-ح-ذ-ص-ض-ط-ظ-ع وق به زبان عربی

پ- اشتقاقی بودن افعال وکلمات در زبان عربی مثل علم وعلیم و عالم واثباتی بودن کلمات در زبان فارسی مثل دانش که هر گونه تغییر در آن با پسوند و پیشوند امکان پذیر است.مثل دانشیارکه اصل کلمه هیچ تغییری نمیکند

ت-اشتقاقی بودن اسامی در زبان عربی مثل معلم از علم و اختصاصی بودن آنهادر زبان فارسی مثل گل که این واژه فقط برای عینیت گل ترسیم شده است   

ث-زبان عربی تکیه بر شباهت دارد اما زبان فارسی بر عینیت

و.....

اما این در مورد کلماتی است که تا کنون به عرصه ی زبان فارسی وارد شده اند.میتوان فعالیتی که برای پالایش زبان از این کلمات داریم را بر آینده متمرکز کنیم تا همزمان با دگر گونی های بشر وازه ی فارسی مناسب را به مردم تقدیم کنیم و هم اینکه به نظر میرسد باید تدبیربرای کلماتی اندیشیدکه بی دلیل و در پی عقده ها وارد زبان میشوند در حالی که واژ ه ی مناسب فارسی آنها هست مثل مرسی -ماتریال و...

جالب اینجاست که تلویزیون در برنامه ها گاهی سعی در پاس داشتن زبان فارسی دارد وهمزمان شبکه ی دیگر آن وازه های این چنینی را ترویج میکند

د رپایان لازم است به برخی تحصیل کرده های زبان فارسی و همه ی آنانی که خود را مقیاس زبان فارسی می دانند و غافل از قبول عام تکیه بر ترسیم زبان داشته و میخواهند عطر را به جای عطر به مردم قالب کنند یادآور شوم که تغییر در زبان امکان پذیر هست آنگونه که رسم الخط شاملو اما با در نظر داشتن یک روال منطقی واقرار به اینکه زبان از درون عام سر چشمه می گیرد هر کلمه آ نگونه در زبان جای میگیرد که از اقبال عمومی بر خوردار باشد (زبان یک گستره ی عمومی است نه یک حریم خصوصی)

دوستان فکر نمیکنید پالایش واقعی زبان فارسی از کلمات موجود یعنی بریدن از حافظ -مولانا-سعدی و...

و اگر کلمات عربی را در زبان حافظ به فارسی بودن پذیرفته ایم چرا نباید تلفن و موبایل را بپذیریم که اتفاقا

شکل فارسی مناسبی هم گرفته اند؟

جالب است .به موبایل می گوییم تلفن همراه؟