چلچله

masudsalajeghe — Thu, 03 Jul 2008 05:04:18 GMT

بايد انگار خودم را بكشم همه ي خوب وبدم را بكشم

جاي انسان فلاكت زده ام آمدم ديو وددم را بكشم

كاش با مردم اين شهر تهي همه ي رفت وشدم را بكشم

ولي اين كوچه ي غربت باقيست بايد انگار خودم را بكشم

******************************************************

حسرتا طوس كه از پنجره ي اسطوره مي خزد گيج وتهي زنجره ي اسطوره

مي شكافد نفس آن گونه كه ديوان در باد مي كشد عربده از حنجره ي اسطوره

پيلتن در ني وكاووس تران مي بندند دم آخر گرهي بر گره اسطوره

تنشان مبهم وروئين سگشان قهر آلود دست انداخته در دايره ي اسطوره

حسرتا طوس كه بعد از همه ي بي تابي مي شود ساحره اي شاعره ي اسطوره

فكر كرديم كه پايان جهان نزديك است وزمان گم شده از خاطره ي اسطوره

ما نشستيم وكسي با همه ي آبي ها مي كشد چشم بر آبستره ي اسطوره

masudsalajeghe — Sun, 22 Jun 2008 04:51:49 GMT

باران نمي آيد امشب در يا پرازگردباداست مي ترسم آتش بگيرددستي كه دردست باداست

بايددوچشم تو باشد تاآسمان گل بپاشد در ذهن مردي كه امشب سمت خدا ايستاداست

توقصه ات دل نشين است فرق تو با من همين است اما در اين قصه بامن يك شهر بي شهرزاداست

بايد فراموش مي كرد من راتپش هاي قلبت حتي به من زندگي هم ديريست بي اعتماداست

وجدان تزوير خويشيم باران نبايد بيايد وقتي كه در قلب آدم طوفاني از انجماداست

تاصبح هم خانه بوديم باعشق بيگانه بوديم ديگر براي من وتو ديوانه بودن زياداست

كوفه همين جاست آري از هم نبايد برنجيم در دستمان دست مسلم درخانه ابن زياداست

ساقي گمانم همين جاست شهري كه حتي شرابش انگور قوم ثموداست ازخمره ي قوم عاداست

masudsalajeghe — Sat, 21 Jun 2008 07:08:46 GMT

تنها نمي گذارم از اين لحظه خويش را گفتم كه دوست دارم از اين لحظه خويش را

از چشم اين متر سك صد ساله بهتراست بر دشنه اي بكارم از اين لحظه خويش را

من نيش نامهاي ترا درك مي كنم معكوس مي شمارم از اين لحظه خويش را

كفتار ها به هيئت انسان در آمدند دست تو مي سپارم از اين لحظه خويش را

نان مرا به كودك همسايه داده اند عاشق نمي گذارم از اين لحظه خويش را

من تروریست نیستم آقا

masudsalajeghe — Sat, 15 Sep 2007 20:45:18 GMT

پروردگارا دیگر نامت بر زبان نیاورم - شرم دارم از دروغ گفتن خودکه نام توبرزبان آرم وبندگی شیطان کنم-دربند خویش باشم ودم از بندگی و زنم-دیگر لب از طعام نبندم که هیچ گاه تخم مرغ نفس را به خاک نیالودم- خداوندا مرا به بند گی خود بپذیر که در بند خویش تا هلاکم نمانده لهی از کودکان جهان شرم دارم مرا بپذیر آن سان که

کودکان را .

شاید اگر مردم یونان به گذشته (تاریخ)باورها واعتقادات خود رجوع می کردندنه سقراطی بود ونه شوکرانی اما سال ها بعداز سقراط این شوكران گونه ی دیگری در مسجد کوفه وچند سالی بعد در صحرای نینوابه72پاک نهادپیموده شد-امادرتمام جهان سقراط بی هیچ تردیدوتاختنی پذیرفته است ولی علی(ع)وشهیدان کربلانه که در جهان آزاد بلکه در جهان اسلام وحتی امروزه از سوی عده ای از جوانان شیعه مورد بيمهري قرار ميگیرند چرا که عده ای جزم اندیش با نام آنان وبه نام پیروی از آنان آن بزرگان را مخالف با حقیقت انسان جلوه داده اند دریغا که در گرما گرم سفسطه ی اینان که هر از چند گاه سقراطی را در حلقه ی خود به شوکران می خوانند عده ای از پیروان بي پيرايه وساده دل آنان نیز بدون رجوع به گذشته عقیده ی خود را بازیچه ی قدرت طلبان سفسطه گر کرده اند که حکومت بر دنیا رامی خواهند حتی اگر فقط خودشان بمانند وغفلتا که این حلقه راپایانی نیست-هر روزکه مخالفی حذف شود دایره ی خودی ها نیز تنگ ترمی شودوحتی اگر بتوان همه ی غیر خودی ها را کشت روزی می رسد که تنها دو نفر که همه ی انسان ها را کشته اند در این حلقه قرارمی گیرند-هیچ دو انسانی در شکل واندیشه یکسان نخواهند بود-اختلاف در این دو نیز بروز می کند و موجب حذف یکی خواهدشد(حكمراني بر تمام دنیا که حتی دل تنگیش را بایدبه زمین و آسمان بگوید بیچاره آدم بدون حوا)

در مقاله ی استعمار سوم که در مهر ماه 76در روزنامه ی کرمان امروز چاپ شد یاد آور شدم که اگر در گر ما گرم گرایش جوانان غير مسلمان مخصوصا مسیحی به اسلام ظهور طالبان موجب نفرت آنان از اسلام خواهد شد بروز برخی از جزم اند یشان در دایره ی نماد تشیع موجب گریز و نفرت جوانان مسلمان از اسلام خواهد شد چرا که ستون خیمه ی اسلام شخصیت های آنند و وقتی آنهابه دروغ در ستیز با حقیقت انسان جلوه داده شوند آن هم در لباسی که نماد آنهاست مگر غیر از این می توان انتظار داشت-

بیشترکج روی های اجتماعی بر خاسته از نا کار آمدی دولت ها در پاسخ گویی به نیاز های عادی و ضروری مردمند پس چرا مرگ؟ مگرکسی به کشته ی خود آتش می زند -گندم از گندم بروید جو زجو-هر چه مارها را از کتف های ضحاک تند تر ببریم انبوه تر می رویندبی خبر از مار های معدوم شده که امکان دیدن وعبرت ندارند کاش شانه های ضحاک(نا کار آمدی دولت ها)را می بریدیم. همه ی اینان که تاب پای مردی در مقابل گرسنگی وشهوت ندارندبه انسان عشق می ورزند ودر جا معه ی ما به علی وخاندان او-اما آن گاه که غریزه ی آنها مناسب و به موقع مرتفع نشود از سر نیاز به حق دیگران هم گاهی به ناچار تجاوز می کند براستی اگر انسان درغریزه مجبور است در مقابل چیزی که در اختیار او نیست نیستی چرا واگر در امور غریزی آزاد است بیا ییم و فقط یک هفته ننو شیم ونخوريم آن گاه همه را به عدم سپريم.

اگر واژه ی آزادی را غربیان وارد فرهنگ ما کرده اند (استغفرالله)امام حسین را هم غربی ها وارد فر هنگ ما کرده اندکه پایان کلا مشان در صحرای نینوا این بود (اگردین ندارید آزاده باشید)آنجا که دین را برای انسان بودن موثر نمی بینند آزادگی را گو شزد می کننددو بال برای پریدن به سمت انسانیت -بدون دین انسان حیوانی لجام کسیخته می شودکه هیچ باز دارنده ای ندارد حتی وجدان و بدون ازادی نیز هیولایی می شود که از چشمانش آتش زبانه می کشد که دیگران را خاکستر کند(شیطان انسان را نپذیرفت که از خا ک است حقیقت آن نا سازگار باذات فرشتگی شیطان)

قیام امام حسین بسیاری برای آموختن دارد ولحظه به لحظه حقیقت اسلام و انسان را گوش زد می کند بیایید با هم به خانه ی هانی ابن عروه برویم آنجا که مسلم ابن عقیل با یست ابن زیاد را بکشدتا همه رهایی یابند اما مگر شاگرد مکتب و اندیشه ی علی و حسین چنین می کندگیرم همه ی اهل بیت وتمامی انسان به تیغ این جلاد سپرده شود

جزم اندیشان مسلمان نما با ند های مخوف ترور و وحشت را بنیاد نهاده اند که اسلام این است مواظب باشیم که نام مقدس علی وحسین نقش بر چنین پر چم هایی نشود

من تروریست نیستم آقا

از ابن زیاد بپرس

در خا نه ی هانی ابن عروه...

و مولای من در نهج البلاغه است نه در روش و منش من

از دیگران بگذریم- همه ی ما جوانان ایرانی مسیح -صلیب وتک تک حواریون مسیح را می شناسیم -تک تک زخم های او را شمرده ایم اما هر چه سعی می کنم به کو دکم بگویم علی اصغر کیست وحرمله کی گوشش بدهکار نیست در حالی که بارها با دیدن فیلم مصائب مسیح بر زخم های او گریسته است- می خواهم با پسرکی راجع به حضرت علی و حضرت قائم صحبت کنم دست روی گردن می گذاردو میگوید شمشیرت را غلاف کن.

آبی بر آتش- در روز میلاد حضرت قائم کودک روشن دلی در برنامه ی کودک شعری خواند: با بام می گه تو دستات گل وستاره داری

ولی مگر آن رقص شمشیری که از زبان برخی رفته با یک مصرع پاک می شود روح شهید آوینی شاد در چهل سرباز تیغ علی رادر فتح خیبر قدری نزدیک به واقعیت به تصویر کشیده اند آنجا که شکل دفاع دارد وگر نه تیغ علی نگاه مهربان اوست و قلم اوبا پذیرفتن واذعان به حقیقت انسان در جای جای زندگی

هنر مسیحیت مخصوصا رمان و سینما مسیح را حلاج وار به تصویر کشیده است همراه با خیر خواهی برای نوع انسان با چشمانی پر از مهربانی و طلب رستگاری برای آنان که مثله اش می کنند در حالی که با تن پر از زخم صلیب خود را به دوش می کشد مظلومیت را نمی پذیرد- یهودا را می بخشد اما امام حسین را ما چگونه به تصویر کشیده ایم آه-ناله وفریاد العطش-کاش هیچ نمی گفتیم و می سپردیم به تاریخ نگاران بی طرف و حتی دشمن-امروز جهان سر تعظیم فرود آورده بود در مقابل عظمت ایشان-براستی نمادی گویا تر از حرمله برای کودک کشی پیدا می شودوما چقدر توانسته ایم از آن بهره ببریم وحق را ادا کنیم

در مورد حضرت مهدی کار را به شمشیر وگردن وبرمودا کشیده ایم ما که همه ی انسان ها را نمی شناسیم شاید با نگاهی پر از مهربانی بارها از کنار ما گذشته باشد بی آنکه حتی نگاه مهربانش را فهمیده باشیم او نجات دهنده است نه گیرنده ی انتقام وجود ایشان از رحمانیت و رحیمیت خدا سر چشمه می گیرد بیایید باور کنیم برای رسیدن به پاسخی نام مبارک فاطمه را در آخر آوردم:همه ی انسان ها از مادری متولد شده اند که او را از همه ی ردان عالم برتر می شمارنداما سادات سیادت خود را از نام مقدس او دارندبراستی پیامبر خاتم در جا معه ای که دختران رازنده به گور می کرد با گذاشتن ایشان در جمع 5تن چه پیامی را برای آیندگان داشتند که بر زبان آوردن آن را در آن زمان مصلحت ندیدند-در روز گاری که پسر ادامه ی نسل بود نگهبان قبیله -نان آور خانه و عصای روز پیری.

masudsalajeghe — Sun, 02 Sep 2007 21:10:18 GMT

سالهاپیش که آغاز جهان برهم خورد

کودکی چلچله آورد وزمان بر هم خورد

وسط باغ تو بودم وسط کعبه ی خود

که شنیدم دهل کوزه گران بر هم خورد

گرچه تصویر من ازآدم وحوا می گفت

کودکی گفت که آقا؟ دلمان بر هم خورد

زیر باران کسی از لحظه ی رفتن می گفت

چشم باران زده ام گوشه ی نان برهم خورد

باید امشب بروم...جانب سهراب ترین

ولی از شدت رستم چمدان بر هم خورد

بگذار آینه بر هم زده باشم وقتی

صورتم ازنفس باد خزان برهم خورد

گاهی افسوس به تاول زده بودم اما

آنقدر حوصله کردم که جهان برهم خورد

masudsalajeghe — Mon, 27 Aug 2007 06:49:04 GMT

با من نمی گوید از عشق دیوانه ی بی خیالم

انگاربایدهمیشه ازروزگارم بنالم

دربان نوحم مبادابیرون کشدگردبادم

چوپان شیرم مبادادرخون بگیردشغالم

سیمرغ مستم که تا قاف می گستری ناله ام را

ققنوس پیرم که آتش می ریزی از بال بالم

یک کودک سال خورده یک کولی بی ترنم؟

پیران افسانه ات را می آوری در مثالم؟

آری پرستوی غمگین فردا چقدر آفتابی است

اماتو باکوچ خو کن من با همین روز وحالم

شاید تمام غزل ها ازذهن من رفته باشند

شاید برای همیشه مردم بگویند لالم

masudsalajeghe — Sat, 16 Jun 2007 08:27:31 GMT

نمي دانم چقدر تكراري همين دو شعر اين روز ها هواي دلم شده اند شايد مي خواستم بگويم

جاي آن است كه خون موج زند در دل لعل زين تغا بن كه خزف مي شكند بازارش

در گذشته هم شايد بتولن بيشتر از اين زيست

دست بر داريد از نيرنگتان اي گلوي زخميم در چنگتان

خون به رقص آريد در پيراهنم نا برادر ها نيايد ننگتان

ديگر اگر پشت خدا خم شود

خاك محال است كه آدم شود

در كفنم قسمتي از صبح بود

صاعقه نگذاشت كه شبنم شود

عاشقانه

masudsalajeghe — Mon, 23 Apr 2007 20:42:06 GMT

ستاره -گوشه ی چشمت عتاب می خندد

نگاه می کنی و التهاب می خندد

به خوابم آمده ای با هزار بسم الله

نقاب پس بزنی آفتاب می خندد

برقص در تن زنجیر خود که می گویند

کسی که آینه دارد به آب می خندد

دو سمت صاعقه می ایستی نمی دانم

کدام ساحره با اضطراب می خندد؟

سکوت تشنگیم را به وهم آلوده است

درست وقت نشستن سراب می خندد

شکوفه دادی و آواز از قفس رد شد

به خنده آمدی و ناز از قفس رد شد

بهار در تن گل های ملتهب می دید

چگونه لحظه ی پرواز از قفس رد شد

هزار و یک شب پیغمبران همین جا بود

صلیب نی زد و اعجاز از قفس رد شد

فسیل ابرهه اینک عقیم خواهد شد

که پیر خاطره پرداز از قفس رد شد

میان حنجره ام بی دلیل می رقصی

مگر ستاره هم آواز از قفس رد شد

masudsalajeghe — Sat, 20 Jan 2007 17:56:58 GMT

درخاطره ی همان درخت امن یک روز به ماه فکر خواهم کرد

باران که بیاید آسمانی تر شب ها به گناه فکر خواهم کرد

درویش ترین هبوط آدم را هر لحظه به ریشخند می گیرند

در اطلسی سیا هشان من هم دل گیر و سیاه فکر خواهم کرد

ما شیعه ی با م های نا قو سیم در کوفه ی طا لبان پیش از نوح

بر سینه ی خود نمی توان رقصید یک باره به چاه فکر خواهم کرد

با پیر ترین جنون خود حتی از چشم تو ساده می توان بر گشت

اما اگر از عتاب بر گردم پیو سته به آه فکر خواهم کرد

سنگی که به ریسمان تهمت بود با وسوسه های گاه وبی گا هم

شد آ ینه ی تمام آدم ها حا لا به نگاه فکر خوا هم کرد

خیر وشر

masudsalajeghe — Thu, 28 Dec 2006 15:02:48 GMT

آری ای همزاد نا همگون من

ای پریشان گرد بی مضمون من

کولی آنسانی که آتش می شود

گاه گاهی هم سیاوش می شود

اینقدر اظهار دل تنگی مکن

با عصایم نا هماهنگی مکن

در خودم احساس غربت میکنم

گر چه دارم استقامت می کنم

من همان زالم که حتی پیر نیست

از نبودن های خود دل گیر نیست

نقصی از موی سپیدم ما نده است

این یزید از با یزیدم مانده است

من که رفتم خانه را جاروب کن

آخرین موی مرا مصلوب کن

می روم سمتی که حتی آفتاب

می دهد دلتنگی خود را به آب

چند روزی در کبوتر زیستم

کاش می دیدی که دیگر نیستم